|
zo te horen en te zien beginnen we weer wat op gang te komen. goddank. het amerika-boek waar lieve het over heeft, en dat wij inderdaad al HEEL LANG geleden gekregen hebben is inderdaad wel de moeite... Ik heb het nagekeken : die tentoonstelling was van 1/2 tot 31/5/1992 !
ik had een van de gekochte zakken snoep aan hans gegeven, en die vergat hem, en toen heb IK die zak HELEMAAL in EEN keer leeg gegeten. stel u voor ; heel die blits gekleurde substantie in mijn maag. arme ik
hans is overigens terug thuis, hij moet nog rusten, en volgende week terug naar de specialist. en lotte heeft gebeld vanuit Auckland (nzl) : ze is na een lange reis en een zonnige en warme dag in Kuala Lumpur met een stevige jetlag aangekomen. ze blijft een paar dagen in auckland ( ze kent daar iemand ), en dan gaat ze een tijdje werken op een boerderij nabij een van de mooiste stranden van nieuw zeeland.daarna horen we wel wat ze dan gaat doen.
ria en ik hebben mooie bloemen besteld voor ieteke.
ik vind dat sommigen, ondanks de klappen die we in deze familie moesten incasseren, zichzelf konden blijven en over zichzelf en zo bleven vertellen . ik benijd hen daarom, en ik realiseer mij dat dat het beste is : gewoon doordoen. ik neem me het voornemen om dat ook meer te gaan proberen. en ik ga dit bericht NU plaatsen, anders heb ik zo dadelijk weer spijt van mijn sentimenten.
|