|
Dag familie We hebben het moeilijkste meegemaakt wat een mens kan ervaren in zijn leven...hoe "ervaringsdeskundig" we ook waren, een kind hoort niet te sterven en het verdriet dat daarbij gepaard gaat is immens groot. Sofiekes' ziekte blijft onbegrijpelijk, onaanvaardbaar, onwerkelijk...wij hadden afgelopen maanden een gevoel van machteloosheid, radeloosheid, woede, onbegrip,en helse pijn. Ze was een heel speciaal meisje, die tot vlak voor haar dood nog voor iedereen zorgde... ons allemaal nog bij zich heeft geroepen. Haar afscheid, eergisteren, was bijzonder. Het was waardig, emotioneel, symbolisch... Dit weekend gaan we met haar zusje Lotte (mijn metekindje) boompjes planten in onze tuinen, met wat as van Sofie eronder. Zodat ze altijd blijft verder groeien in ons leven. Zodat wij haar nog steeds kunnen blijven verzorgen. Bedankt voor de lieve smsjes en berichtjes die we ontvingen. Nien, bedankt voor de warme knuffel, die deed goed.
Frenskes, sorry dat ik niet reageerde op die honderden mails...onze laptop was gecrasht op een ongelukkig moment, vlak voor de hele shit waarin wij belandden. Proficiat aan al de jarigen en huiskopers.
Tot binnenkort,Hanne
|